معنای صحیح «انتظار» برای امام زمان (عج)

درك دقیق معنای انتظار مبتنی بر فهم جامع اندیشه مهدویت است و اندیشه مهدویت را باید با توجه به مجموعه معارف اسلامی و در راستای هدف كلی دین اسلام دید. بنا بر آموزه های دینی، مهدی(عج) روزی ظهور كرده و وعده های الهی را به اجرا درمی آورد، او برپا كننده حكومت صالحان است و مومنان به میزان ایمان وعمل صالحشان در حكومت مهدی ( عج ) قرب و منزلت دارند.

این اندیشه پایانی زیبا و نورانی برای جریان زندگی انسان تصویر می كند و عامل شعله ور شدن امید در دل های مومنین است. امید به ظهور مهدی(عج) همان امید به خداست. امید موتور حركت انسان در زندگی است و امید به مهدی(عج) عامل حركت استوارتر انسان در مسیر خوبی ها یعنی همان هدف اصلی دین است.

مقصود از انتظار فرج، امید و دلبستگی به مهدی(عج) است. بنابراین، انتظار واقعی، که مقصود دین است به تعبیر شهید مطهری، انتظاری سازنده و نگه دارنده، تعهدآور، نیروآفرین و تحرك بخش است. به گونه ای كه خود نوعی عبادت و حق پرستی است.

برخی به خطا به گونه ای اندیشه مهدویت را تصویر می كنند كه انتظار براساس آن به معنای كمك به رشد ظلم و فساد و پرشدن دنیا از گناه است، در حالی كه بی شك چنین اموری با هدف دین بیگانه است، بنابراین انتظار و عشق به مهدی؛ یعنی، عشق به همه خوبی ها و امید اقامه همه خوبی ها در دنیا این عشق و امید عاملی است كه انسان را وا می دارد تا هر چه بیشتر و محكم تر در راه خوبی ها قدم بردارد، پس انتظارفرج مسئولیت آفرین است.

به تعبیری دیگر می توان گفت: انتظار ظهور منجی هیچ گاه به حقیقت نمی‏ پیوندد مگر در صورتی كه سه عنصر اساسی در آن محقّق شود:

عنصر عقیدتی:

شخص منتظر باید ایمان راسخی به حتمی بودن ظهور منجی ونجات‏بخشی او داشته باشد.

عنصر نفسانی:

زیرا شخص منتظر باید در حالت آمادگی دائمی به سر ببرد.

عنصر عملی وسلوكی:

شخص منتظر باید به قدر استطاعت خود در سلوك ورفتارش زمینه ‏های اجتماعی و فردی را برای ظهور منجی فراهم کند.

با نبود هر یك از این سه عنصر اساسی، انتظار حقیقتاً معنا پیدا نمی ‏كند.

منابع زیر جهت مطالعه پیرامون شناخت انتظار واقعی بسیار مفید است :

۱- قیام و انقلاب مهدی ، شهید مطهری ،صدرا، تهران ( این كتاب اساسا” به معنای انتظار پرداخته است ) .

۲- امامت ومهدویت ، آیت الله صافی ، انتشارات اسلامی قم ، ۱۳۷۵ ( این اثر به مجموعه ای از بحث ها پیرامون امام مهدی ( عج ) پرداخته و خصوص بحث انتظار نیز یكی از فصلهای كتاب است ، ج ۱، ص ۳۵۱ – ۳۹۸ ) .